Uiteindelijk is het een hele papierwinkel geworden die ik moet meeslepen.
Niet alleen moet ik het overbekende en “minimaal 6 maanden geldige” paspoort
meenemen, ook voor de motor draag ik de nodige formulieren bij me.
Om te beginnen is er het “carnet de passage”; een document, verkrijgbaar bij
de ANWB, dat als bewijs dient dat je de motor die je een land invoert, ook
weer meeneemt en niet daar verkoopt.
Om dit te krijgen moet je bij de ANWB een bankgarantie afgeven, die sinds 1
januari 2003 is vastgesteld op 4000 EURO.
Verder zijn er het “internationaal bewijs motorvoertuigen”, twee
verschillende internationale rijbewijzen, paspoort en visa.
Visa voor Ethiopië, Syrië en Djibouti heb ik van tevoren geregeld, de rest
doe ik onderweg.
Omdat ik ook door Zwitserland en Oostenrijk ga heb ik ook een vignet nodig
voor die landen.
Verder neem ik, voor het gemak, een groot aantal pasfoto’s mee, mijn groene
kaart voor de motor, een Europees schadeformulier, m’n “reis en
kredietbrief”, een creditcard en reischeques.
Van alle documenten zijn 2 kopieën gemaakt. Een set heb ik thuis
achtergelaten voor uiterste noodgevallen, een andere set neem ik mee. Het
bundeltje papieren bevat tenslotte nog de bijsluiters van alle medicamenten
die ik bij me heb.
Hopelijk “beschermt” me dat tegen wat al te ijverige douaniers die elke pil
uit Nederland meteen aanzien voor XTC.
