Dag 103: Francistown - Masvingo
478 km
9.00 uur - 15.30 uur
De douanier aan de kant van Zimbabwe is een lolbroek en denkt dat hij me aan het lijntje kan houden. Dus niet, en duw vrolijk de mensen terug die dachten gebruik te kunnen maken van de situatie door voor te dringen. Daarna mag de man kennismaken met mijn kennis van het Afrikaans. Die taal lijkt veel op het Nederlands en het geeft deze man de indruk dat ik niet bepaald geheel vreemd ben met Afrika. Uiteindelijk krijg ik toch mijn stempels en mag ik door. Na een uur rijden kom ik aan in Bulawayo. Het is vandaag zondag, maar ook op zondag staan er lange rijen bij de benzinepompen. Het klopt dus dat er weinig te krijgen is. Bulawayo blijkt een grote stad te zijn en op zondag ziet het er allemaal aardig uit. Ik baal er van dat ik door moet want ik had graag een dag hier willen doorbrengen, maar de veiligheid staat voorop. Buiten Bulawayo is een road-block. De agenten hier proberen mijn kennis van het kaartlezen uit, maar na dik 100 dagen weet ik inmiddels wel hoe ik een wegenkaart moet lezen. Ik mag uiteindelijk door, en rij verder over een zeer goede asfalt weg die ik al sinds de grens heb. Ik dacht altijd dat je aan de staat van de infrastructuur kunt zijn hoe de economische situatie in een land is. Als dat zo is, dan zou het bijzonder goed moeten gaan met Zimbabwe.
Verder lezen; Dag 103 (vervolg), Francistown - Mavingo