“Kijken, kijken, niet kopen” het is zo’n ontzettend cliché over Turkije maar het klopt want ik heb het zelf ook meegemaakt toen ik in 1993 in Turkije was. Toen waren de mensen erg open en vriendelijk. Het leek haast wel alsof iedere toerist doodgeknuffeld moest worden. Veel mensen die ik daar sprak wisten me te vertellen dat ze “many friends” in Holland hebben alleen geloof ik niet dat Gullit, Rijkaard en Van Basten (namen die standaard opgelepeld werd) ook hen elk jaar een kerstkaartje sturen. Hopelijk zullen de spanning omtrent Irak niet al teveel verandering hebben gebracht in hun benadering van West Europeanen. In Istanboel zal ik uiteindelijk 5 dagen verblijven, er vanuit gaan dat ik op schema lig. Voorheen bekend onder de naam Constantinopel, is Istanboel inmiddels een hele oude stad met heel wat historische bezienswaardigheden. Allemaal zien zal er wel niet inzitten, maar hopelijk om ik een heel eind. Vanuit Istanboel steek ik dan de Bosporus over. Hiermee laat ik Europa voor wat het is, en kom ik in Azië waar Ankara de eerste grote stad is die ik aandoe. Na Ankara zak ik af richting het zuiden, Adana en Iskedrun, er van uitgaande dat ik mijn reis kan vervolgen via het Midden-Oosten.