Dag 52: Wadi Halfa en Dongola


We gaan weer op pad, maar nog geen 2 km verderop heeft een andere vrachtwagen een lekke band. De knecht op onze wagen moet deze chauffeur ook helpen, en dus moeten we weer bijna 2 uur wachten. In het volgende dorp wordt al weer gestopt. De zon staat op haar hoogste punt. Het warmste deel van de dag wordt daarom in de schaduw al slapend doorgebracht. Met het drinken van wat brak water uit een kruik probeer ik mijn lichaam wat te verkoelen. Het voelt wel beter dan gisteren maar nog steeds ben ik erg zwak. Als de anderen wakker zijn, komt er wederom weer thee en voedsel. Daarna gaan we weer op pad. De cabine is inmiddels een ware bakoven maar het duurt tot zonsondergang voordat we weer een stop maken. Bij het plassen krijgt ik nog een signaal voor mijn slechte conditie als de urine eerder lichtbruin is dan geel. Ondertussen blijft mijn lichaam schreeuwen om verkoeling maar zelfs de wind die over me heen komt tijdens het rijden brengt geen verkoeling. In elk dorp dat we passeren klauter ik er vanaf om snel wat water te drinken, daarna ren ik weer achter de vrachtwagen aan. Wat later op de avond is er verwarring als bewoners van een dorp ons een hele andere richting opsturen dan dat de chauffeur wil. Ruim 1 uur kost dat. Ondertussen heb ik mezelf weer opgemaakt voor een 2e nacht bovenop.
Verder lezen; Dag 53, Eindelijk Khartoem