Dag 52: Wadi Halfa en Dongola


Tegen half acht wordt ik definitief wakker. De overige passagiers zijn de afgelopen nacht stuk voor stuk verdwenen. Mijn zintuigen hebben blijkbaar niet echt te lijden gehad gisteren want steeds als de vrachtwagen tot stilstand kwam werd ik wakker. Ook merkte ik het vrij snel dat we in de buurt van de Nijl kwamen. De verandering in de wind, de geur van het groen, en het geruis van het water viel me gelijk op. Qua temperatuur was het vannacht weer erg koud en het liggen op de zakken cement was niet echt comfortabel. Wel was de sterrenhemel een prachtig gezicht met vele duizenden heldere sterren. De chauffeur van de vrachtwagen, zijn knecht en de grote baas, helpen een andere vrachtwagenchauffeur wat verderop. Als ze klaar zijn vertrekken wij ook. Om niet nogmaals blootgesteld te worden aan de hitte neem ik plaats in de cabine. Na 3 uur rijden krijgen we een lekke band. Gelukkig bevinden we ons op dat moment in een dorpje. Terwijl de knecht begint met plakken, op een manier zoals wij vroeger thuis de fietsbanden repareerde, nemen de chauffeur diens baas en ik plaats op een mat die wordt uitgerold in de schaduw van een van den huizen. Thee en voedsel wordt gebracht en de twee uur totdat het plakken klaar is, gaan redelijk snel voorbij.
Verder lezen; Dag 52 (vervolg), Ergens tussen Wadi Halfa en Dongola