Dag 14:
Skopje e.o.
Maart
staat in Macedonië bekend als “female month” vanwege haar
onvoorspelbare en grillige karakter. Een persoonlijke noot laat ik maar
achterwege, maar het weer is een stuk beter dan gisteren. Ging mijn aankomst
in Skopje nog gepaard met een wolkendek, vandaag staat er een heerlijke zon.
Na het ontbijt loop ik gauw de stad in. Dusan komt toch pas tegen 11 uur,
dus kan ik voor die tijd nog gauw wat foto’s maken. De paar gebouwen die
de aardbeving hebben overleefd worden vastgelegd net als het monument wat
aangeeft waar ooit het geboortehuis van Moeder Theresa stond. Als Dusan er
eindelijk is sleept hij me eerst mee naar een van de omringende heuvels. In
de zomer is dit een geliefde plek voor de inwoners van Skopje omdat het in
de stad door de hitte (normaliter 40 graden) ondragelijk is. Vanaf de heuvel
is Skopje goed te overzien. De stad is zo’n 20 km lang en ruim 6 km breed.
In totaal wonen er 750.000 mensen wat behoorlijk veel is op een bevolking
van slechts 2 miljoen inwoners. “Maar” zegt Dusan “samen met de
chinezen zijn we nog altijd met meer dan een miljard!”. Na een aantal
kenmerkende gebouwen aangewezen gekregen te hebben, gaan we weer terug naar
beneden. Het is nu vrij makkelijk te volgen waar we ons bevinden. Het
stratenpatroon van Skopje is eenvoudig met een aantal lange en brede
boulevards waarop diverse straten uitkomen. Verdwalen is praktisch
onmogelijk.
