Dag 13:
Ohrid - Kitcevo -
Tetevo - Skopje
160 km
9.30 uur - 12.00 uur
Nog
amper wakker toont de televisie beelden uit Servië van de begrafenis van
Dzjinzic. Politie en leger treden zeer hard op en ik ben dan ook erg blij
niet besloten te hebben om door Servië en Kosovo te gaan. Ohrid word ook
wel omschreven als een “Nederlandse kolonie” door de vele duizenden
Nederlanders die hier hun vakantie spenderen. Maar een fatsoenlijk bakkie
koffie bij het ontbijt zat er helaas niet in. De lange nacht had me goed
gedaan en Honey II koesterde blijkbaar geen wrok na de woeste rijstijl van
gisteren. Zonder kuren sloeg ze netjes aan. Al na een paar kilometer was ik
erg blij dat ik het advies van Dusan had opgevolgd. Links en rechts van de
weg lag dik 30 cm verse sneeuw en ik had er niet aan moeten denken om daar
‘s avonds in het donker doorheen te moeten ploeteren. De Macedonische
strooi- en veegdienst had haar werk erg serieus genomen maar op een aantal
stukken was de weg toch moeilijk begaanbaar. De enigen die niet onder de
indruk waren, waren de vele 4-wiel aangedreven terreinwagens van één van
de vele internationale hulpverleningsinstanties die zich in Skopje bevinden.
Zij raasden me vrolijk voorbij, soms wuivend, dan weer naar hun voorhoofd
wijzend.
