Dag 11: Dubrovnik e.o.
Op
advies van Zeljko spendeer ik een hele dag in Dubrovnik. Daarmee schuift
mijn schema 1 dag op, maar dat haal ik vast later wel weer in. De stad is
zeker een extra dag waard. Ik verblijf in een jeugdherberg, 10 minuten lopen
van het oude centrum. Dat oude centrum is prachtig hersteld na de
verwoestingen aangericht door de Serviërs en de Montenegrijnen begin jaren
’90. In een heerlijk zonnetje maak ik ‘n wandeling over de oude
stadsmuur. Om de hele stad rond te lopen via de stadsmuur ben je al gauw 1
uur kwijt. Op het hoogste punt bevind je je al gauw zo’n 30 meter boven de
Adriatische Zee en dan zie je pas echt de bijzonder blauwe kleur van deze
zee. Na de wandeling is het even gedaan met de pret. Alarmerende berichten
dwingen me om zelfs op een “vrije” dag bezig te zijn met mijn route. De
bedoeling was om vanuit Dubrovnik via Montenegro en Servië door Kosovo naar
Skopje te rijden. Echter is eerder deze week de Servische premier vermoord.
Begon de Eerste Wereldoorlog ook niet hier. Ze leren het ook nooit! In heel
Servië en Montenegro is de noodtoestand afgekondigd waardoor reizen door
deze regio praktisch onmogelijk is geworden. Nog niet eens gesproken over
Kosovo wat toch al door Servië niet bepaald word geaccepteerd.
