Dag 12:
Dubrovnik - Budva -
Ulcinj - Tirana - Elbasan - Pozenjean - Ohrid
500 km
6.45 uur - 18.45 uur
Ons
oma was een wijs mens naar wie ik blijkbaar vaker had moeten luisteren. Met
2 fantastische rijdagen tussen Rovinj en Dubrovnik, gevolgd door een
heerlijk “dagje uit” kon het hoogtepunt niet hoger liggen. Dat heb ik
geweten ook. Maar ja, als de Tafelberg niet naar mij toekomt, dan moet ik
naar de Tafelberg toe. Vanochtend om 6:45 uur vertrokken, Dubrovnik
achterlatend in hun laatste moment van slaap. De wind van donderdag besloot
me ook vandaag gezelschap te houden. Liever had ik de keuze gemaakt uit een
van de die dames die ik gisteren heb mogen aanschouwen. De grens met
Montenegro was redelijk snel bereikt. De bewaking viel me mee, maar was
strenger dan wat ik tot dusver had gehad. Na de formaliteiten waren ze
“gelukkig” ook nog bereid om me te vertellen welke overgang ik het beste
naar Albanië kon nemen. Vanaf de grens werd de weg een stuk lastiger met
veel bochten. Juist op de plekken waar ik de beste kwaliteit asfalt nodig
had lag het er niet. Met nog dik 600 km voor de boeg en een 2-tal
grensovergangen te gaan wilde ik graag opschieten.
