Dag 7:
Auer - Trento -
Udine - Triest - Rovinj
410 km
9.00 uur - 16.45 uur
Al
bij het opstaan had ik spijt van die 2e borrel. Gelukkig was het weer prima
zodat ik met mijn vizier open kon rijden. Daardoor proefde ik de zoete lucht
van de vele wijnranken die ik links en rechts passeerde. Het verlies van
Ferrari werd door vele automobilisten aangegrepen om te laten zien hoe het
wel moest. Op de vreemdste plekken en de meest woeste manieren kwamen ze mij
voorbij, om daarna gelijk, tot mijn grote woede, in de remmen te gaan. Een
enkeling mocht genieten van mijn grootlicht, maar veel indruk maakte dat
niet. Zij die me niet voorbij gingen, toonden veel belangstelling voor het
wasvoorschrift van mijn motorjas. Een andere reden om met dik 100 km/uur op
5 cm achter mij te rijden vond ik niet. Uiteindelijk was er niemand die
aanbood om mijn jas te wassen. Rijden door Noord-Italië gaf verder geen
problemen. Het landschap is er grillig maar de wegen zijn goed en ook de
bewegwijzering was prima. Helaas had de gespannen en soms gefrustreerde
rijhouding tot gevolg dat ik een gebrek aan vocht kreeg. Een bonkende
hoofdpijn was het gevolg. Veel cola bracht de oplossing. Vanaf Triest mocht
ik dan weer de snelweg op. Dankzij mijn kaarten was dat geen probleem,
ondanks de toch wel vrij irritante afwisseling van Italiaanse en Sloveense
namen. De Italiaanse douanier deed nog een poging om mee te mogen als
monteur nadat hij zag welke landen ik wil aandoen.
