Dag 100: Maun e.o.


100 dagen ben ik nu op pad, een jubileum waard! Maar het is me niet gegund. Hoewel het morgen pas vrijdag de 13e is leek het vandaag wel of niks mocht lukken.'s Ochtends meld ik me bij de receptie. Eerder deze week heb ik per e-mail contact met ze gehad omdat ik de Okavango Delta in wil met een kano. Toen was het geen probleem maar eergisteren is er een kano aangevallen door een aantal nijlpaarden. Het peil van het water is erg laag en de nijlpaarden willen dat beetje water wat er is niet delen. Veel mensen hebben hun tocht afgelast en ik word afgeraden om mijn tocht te doen. Bovendien zou ik die alleen moeten doen waardoor de prijs omhoogschiet. Ze raden me aan door te rijden naar Sepape waar er meer water in de delta is. De afstand is 300 km meer naar het westen. Ik haal mijn kaart maar eens tevoorschijn en buig me in de bar over dit nieuwe probleem. Doorrijden betekend extra dagen. Bovendien heb ik nog steeds geen oplossing voor "het probleem Zimbabwe". Met mijn enorme kaart uitgestrekt over de tafel in de bar krijg ik veel aanspraak. Mensen willen hun route eens plannen, ervaringen uitwisselen etc. Een aantal zegt dat ik gewoon moet gaan door Zimbabwe. Benzine is heus verkrijgbaar en anders op de zwarte markt. Een zekere Mike uit Johannesburg blijkt ook een motorliefhebber te zijn.
Verder lezen; Dag 100 (vervolg), Maun e.o.