Dag
12:
Dubrovnik
- Budva - Ulcinj - Tirana - Elbasan - Pozenjean - Ohrid
500 km
6.45 uur - 18.45 uur
Ook
hier gaat de overgang vlot, daarna zakt de moed me in de schoenen. De weg
van de grens naar Shkoder mag de omschrijving “weg” of “pad” niet
eens hebben. Afgrijselijk wat slecht. Honey II en ik hebben er toch wel wat
testkilometers opzitten, maar dit konden we zelfs niet in het meest verlaten
stukje Veluwe of elders vinden. Hopelijk zou het vanaf Shkoder beter worden
praatte ik mezelf en Honey II moed in. “De 6-baans snelweg met om de 50
meter een lichtmast en elke 15 km een parking met pomp en restaurant zal er
wel niet liggen, maar het komt vast dicht in de buurt”. Niet dus. Albanië
heeft blijkbaar de uitdaging aangenomen om elk wegsoort, in elke conditie te
bieden binnen de 100 km die ik moet afleggen naar Tirana. Lunch in de
hoofdstad zat er dan ook niet meer in, en het liep al tegen 2-en toen Tirana
in zicht kwam. Zelf had ik al afgezien van de lunch maar Honey II wilde toch
wel een versnapering dus stopte we bij de eerste de beste benzinepomp nadat
mijn dashboard wat begon op te lichten om dit signaal aan me door te geven.
